Dood

Na de euforie van gisteren kreeg ik vandaag een eerder treurig gevoel. Ik meende deze ochtend iets gehoord te hebben in het kippenhok. Iets dat piep deed en het was niet ons Julleke.

Mijn nieuwsgierigheid, die nu evenmin onderdrukt bleef als anders, bracht me ertoe om even te kijken. Ik zag een ei met een stukje uit. “JAAAAAAAA, Joske wordt geboren”, riep ik nog naar de rest van het gezin.

Een paar uur later had ik een ei met een dood kuiken vast. Moeder kloek was niet blijven zitten. Ze had er de brui aan gegeven. Een soort van ‘foert, ik ben er mee weg’.

Wat er precies gebeurd is weet ik niet maar Joske heeft het niet gehaald. Voorzichtig heb ik hem wat vrij gepeld om zijn levenloze lichaampje toch even van dichtbij te kunnen bekijken. De oogjes toe, hier en daar wat zwarte dons. Zo klein, ocharme.

De kinderen vonden het nog redelijk interessant maar manlief was er niet zo voor te vinden, voor dat halve ei met een dood dingetje in.

Begraven, zoals de kindjes voorstelden was me nu eigenlijk ook te veel van het goede. Het werd dus promp de GFT-bak. En ja ik weet dat dat daar niet in mag, maar ik ga hem er echt niet terug uit vissen.

We concentreren ons nu dus op Julleke, die het met zijn 2 moeders heel goed stelt. En ach, wie weet was Joske wel een haan en dan hadden we hem toch niet kunnen houden, troost ik mezelf.