Ik had me namelijk opgegeven om mee te gaan fietsen met de klas van de oudste dochter. Een troep van zo ongeveer 60 kinderen uit het vijfde leerjaar.
Het weerbericht voorspelde opklaringen maar als ik vanmorgen de gordijnen open trok zag ik regen, gietende regen. Een kleien paniekaanval overviel me. O jee, waar ben ik aan begonnen?
De dochter moest, dus moest ook ik. De bui was over nog voor we goed en wel de deur uit waren. 'Sjans' zeggen wij dan.
De fietstocht bleek goed mee te vallen en ik genoot van de rit door het groen en de overzet met de veerboot. En gelukkig was er ook nog een andere mama mee zodat ik op tijd en stond mijn 'vrouwenklapke' kon doen.
Moe maar voldaan kwamen we op tijd terug aan op school. De kleinste dochter werd opgehaald en samen deden we nog een boodschap want aan avondeten had ik nog niet gedacht.
Koken is er uiteindelijk niet meer van gekomen. De kindjes waren gelukkig al blij met een pot havermoutpap. Ze moesten dan ook allemaal nog in bad en ook de reiszak van de zoon, die morgen op zeeklassen vertrekt, moest nog in orde gebracht worden.
"Mama, wij gingen toch fruitspiesjes maken voor mijn verjaardag morgen?" "Mama, bak je nog een cake om mee te nemen op zeeklassen?" Ow ja, dat was ik even vergeten.
Dus ging ik aan de knutsel en aan de bak om nu uitgeteld in mijn zetel naar mijn favoriete programma te kijken. De keuken ruim ik morgen wel op!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten